بهاء الدين محمد بن شيخعلي الشريف اللاهيجي

300

تفسير شريف لاهيجى ( فارسى )

لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ بدرستى كه آنان كه ايمان نمىآرند بسراى آخرت و اعتقاد بروز جزا ندارند لَيُسَمُّونَ الْمَلائِكَةَ تَسْمِيَةَ الْأُنْثى هر آينه نام مىنهند فرشتگان را نام زنان و ميگويند الملائكة بنات اللَّه وَ ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ و نيست مر ايشان را به آنچه مىگويند از انوثت ملائكه هيچ علمى و دانشى و بعضى قرّا ما لهم بها خوانده‌اند كه ضمير بها راجع بتسميه شود يعنى نيست مر ايشان را به آن تسميه دانشى إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ تابع نميشوند و پيروى نميكنند بدين گفتار مگر گمان خود را وَ إِنَّ الظَّنَّ لا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً و بدرستى كه گمان سود ندهد از حقيقت امر چيزى را چه ظن را در امور حقيقيهء اصليه اعتبارى نيست فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا پس اعراض كن و روى بگردان از آن كسى كه روى بگرداند از ذكر ما كه آن براهين يقينيه است و اعراض كن از جدال و روى آر بقتال وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا و اراده نكرده به كارهاى خود بواسطهء عدم اعتقاد بروز جزا مكر زندگانى دنيا را ذلِكَ اين اختيار ظن در معاملات برهانيه مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ غايت رسيدن ايشانست از دانش و بعضى معنى آيه را چنين گفته‌اند كه پس روى بگردان از آن كسى كه روى گردانيد از ذكر ما كه قرآن است و اراده نكرد مگر زندگانى دنيا و لذات عاجلهء فانيه آن را و اين اختيار زندگانى دنيا و اعراض از تدبير امور عقبى نهايت رسيدن ايشانست از دانش و كسى كه نهايت علم او صرف همت بر متمتعات بىثبات دنيا باشد او نيست مگر مانند بهايم كه طباع آنها نيز مصروف بر اكل و شرب عاجل است و سخن گفتن با بهايم طينتان و موعظه نمودن ايشان ثمره نخواهد بخشيد پس اعراض از آنها اولى و اصلح خواهد بود و در ادعيهء ائمهء دين و دنيا عليهم السلم است كه « اللهم لا تجعل الدنيا اكبر همنا و لا مبلغ علمنا » إِنَّ رَبَّكَ بدرستى كه پروردگار تو هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ اوست داناتر به آن كس كه گمراه شده از راه او كه راه راستست وَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدى و اوست داناتر به كسى كه هدايت يافته و به راه حق و بمنهج صدق قدم گذاشته